Παρασκευή 30 Δεκεμβρίου 2011

Ποιο είναι το δραστικό συστατικό των μεταρρυθμίσεων.


του Θεόδωρου Ν. Τσέκου*
Ο κ. Πλάτων Τήνιος , Επίκουρος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Πειραιώς, δημοσίευσε στο Protagon άρθρο περί της εν χρήσει «μεταρρυθμιστικής τεχνολογίας» .
Σ’ αυτό υποστηρίζει ότι το τρέχον μεταρρυθμιστικό μείγμα είναι αναποτελεσματικό διότι είναι παρωχημένο: Στηρίζεται σε «ρόλους και φιλοδοξίες του Κράτους» που αντιστοιχούν στην προ της κρίσης εποχή και που η προσπάθεια διατήρησης τους «οδηγεί με μαθηματική σιγουριά […]σε παραγκωνισμό του ιδιωτικού τομέα».
Άρα το μεταρρυθμιστικό κενό της χώρας μας συζητείται σε όρους αντιπαράθεσης ιδιωτικού – δημόσιου.
Πιστεύω ότι μια τέτοια αντίστιξη, αυτή καθ’ αυτή, συνιστά επίσης μια «προ κρίσης» εννοιολόγηση.
Δραστικό συστατικό της μεταβολής δεν είναι η ιδιωτική πρωτοβουλία. Είναι η καινοτόμος πρωτοβουλία.
Και τέτοια υπάρχει ασφαλώς στο πεδίο της ανταγωνιστικής οικονομίας, υπάρχει όμως –όσο και αν ακούγεται παράξενο- και στον δημόσιο χώρο και μπορεί να υπάρξει και στο έδαφος της κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας.
Παντού ωστόσο η καινοτόμος πρωτοβουλία παραμένει μειοψηφική, συνήθως συντριπτικά μειοψηφική. Μειοψηφική δε ούσα, εύκολα στραγγαλίζεται από τις εν αγαστή σύμπνοια συλλειτουργούσες, παρασιτικές ομάδες του ιδιωτικού και του δημόσιου χώρου.
Και αυτό ακριβώς συνιστά το αναπτυξιακό –κατ’ άλλους το πολιτισμικό- πρόβλημα της χώρας μας.
Το ζητούμενο λοιπόν είναι όχι να ενισχύεται αλλά να μην εξουδετερώνεται η καινοτόμος πρωτοβουλία, όπου και όταν αυτή «αναφύεται».
Αυτό δεν διασφαλίζεται με προσφυγή στην προστασία του πανίσχυρου κράτους (εδώ ο Π. Τήνιος έχει δίκιο) αλλά μέσα από την δικτύωση των ιδίων των «πρωτοβουλιακώς καινοτομούντων» ανεξαρτήτως πεδίου εμφάνισης και «ιδιοκτησιακού καθεστώτος».
Χρειαζόμαστε καινούργιες success stories και νέους ήρωες. Κοινοί τους παρονομαστές: πρωτοβουλία και αυτενέργεια, φρέσκες ιδέες σε επαφή με το διεθνές περιβάλλον, μικρή κλίμακα και ποιότητα, και τέλος έμφαση στην κοινωνική ταυτότητα και όχι μόνο στο οικονομικό αποτέλεσμα.
* Ο Θ.Ν.Τσέκος είναι Επίκουρος Καθηγητής Δημόσιας Διοίκησης, Τμήμα Τοπικής Αυτοδιοίκησης, Σχολή Διοίκησης και Οικονομίας, Ανώτατο Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Καλαμάτας

Connecting Democracy: Online Consultation and the Flow of Political Communication

Ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο για την δημόσια διαβούλευση ως εργαλείο άσκησης δημοσίων πολιτικών. Ιδιαίτερη σημασία έχει να αντιληφθούμε τις δημοκρατικές και σχεδιαστικές διαστάσεις της διαβούλευσης και να μην μείνουμε στο διαδικτυακό μέσο (πολύ αποτελεσματικό αλλά μέσο).



Connecting Democracy: Online Consultation and the Flow of Political Communication

Παρασκευή 16 Δεκεμβρίου 2011

ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΣ ΕΥΡΩΠΑΪΣΜΟΣ

Ευρωπαϊκός προϋπολογισμός που να προσεγγίζει το 7%,  αναπτυξιακή πολιτική με κοινωνικούς και περιβαλλοντικούς στόχους, δημιουργία Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου και Ευρωπαϊκού Οίκου Αξιολόγησης, κοινός ευρωπαϊκός δανεισμός, μικροπιστώσεις και εξασφάλιση δανεισμού για τις ΜΜΕ, πιστώσεις για μικρές καινοτόμες επιχειρήσεις, κοινή ευρωπαϊκή  χωροταξική πολιτική, κοινή ευρωπαϊκή κινωνική πολιτική....

Μερικές από τις προτάσεις πολιτικής που συγκροτούν μιά προοδευτική εκδοχή ευρωπαϊκής ενοποίησης

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ "ΝΑ ΣΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ" (Γαλλικά)

Τετάρτη 14 Δεκεμβρίου 2011

Ελεύθερη πρόσβαση στα δημόσια δεδομένα και πιθανή κερδοσκοπία

Σε 32 δις ευρώ ετησίως ανέρχεται στην ΕΕ , κατ' εκτίμηση πρόσφατης μελέτης, ο τζίρος επιχειρήσεων που αξιοποιούν δημόσια δεδομένα ως "πρώτη ύλη" των υπηρεσιών που παράγουν και εμπορεύονται. Από αυτά οι άμεσοι παραγωγοί της πρωτογενούς αυτής πληροφορίας, δηλαδή οι δημόσιες διοικήσεις των χωρών μελών, δεν εισπράτουν περισσότερα από 2-3 δις. Η μελέτη προτείνει την ελεύθερη πρόσβαση στα στοιχεία αυτά με το σκεπτικό ότι τα πολλαπλασιαστικά οφέλη, αναπτυξιακά και φορολογικά, θα είναι υπέρτερα της όποιας απώλειας εσόδων από την δωρεάν παροχή των δεδομένων.

Καλή η ιδέα, γενικώς. Θα άξιζε όμως να συζητηθούν ένα - δυό επι πλέον σημεία .


Πρώτον, για να αποφανθεί κανείς περί της δημοσιονομικής σκοπιμότητας της δωρεάν παροχής δημόσιων δεδομένων που δεν απευθύνονται στον τελικό χρήστη αλλά επαναχρησιμοποιούνται για εμπορική χρήση, απαιτείται η εκτίμηση της προστιθέμενης αξίας των πρωτογενών δεδομένων στην ανταλλακτική αξία του τελικού προϊόντος.


Αν η παραγωγική συμβολή του "μεταποιητή" των πληροφοριών είναι ένα απλό "πακετάρισμα" και η αξία χρήσης έγκειται στην "πρώτη ύλη" , δηλαδή στην πρωτογενή δημόσια πληροφορία, η κερδοφορία του τελικού παραγωγού προέρχεται από την υπεραξία του ενδιάμεσου παραγωγού, δηλαδή του δημοσίου. Στην περίπτωση αυτή η δωρεάν παροχή δεδομένων συνιστά δημόσια χρηματοδότηση -ενίσχυση της συγκεκριμένης επιχείρησης ή κλάδου.


Δεύτερον, στις περιπτώσεις που η τελική υπηρεσία απευθύνεται στα άτομα και τα νοικοκυριά, πρόκειται δηλαδή για καταναλωτικό αγαθό, καλό θα ήταν να διερευνηθεί το κατά πόσον με μιά περιορισμένου κόστους περαιτέρω επεξεργασία στην πηγή, από την ίδια δηλαδή την παράγουσα την πληροφορία δημόσια υπηρεσία, ο τελικός χρήστης θα είχε ένα αξιοπρεπές προϊόν χωρίς ιδιαίτερη επιβάρυνση।


Δείτε εδώ την σχετική μελέτη.








Κυριακή 11 Δεκεμβρίου 2011

Μια πολύ σημαντική πρωτοβουλία: Όλη η δημόσια χρηματοδοτούμενη έρευνα να δημοσιεύεται σε openaccess περιοδικά

Μια κίνηση από συντηρητική μεν κυβέρνηση σε ιδιαίτερα όμως σωστή κατεύθυνση.

Στόχος: Να σταματήσει ο ασφυκτικός εναγκαλισμός και κατ' επέκταση ο στρεβλός προσανατολισμός και ο περιορισμός της διάχυσης των ευρημάτων της επιστημονικής παραγωγής από τις στρατηγικές των εκδοτών.

Η πρόταση με τίτλο "Στρατηγική Καινοτομίας και Έρευνας για την Ανάπτυξη" που παρουσίασαν στις 5 Δεκεμβρίου στο Βρετανικό Κοινοβούλιο ο συντηρητικός David Willetts, Υπουργός για τα Πανεπιστήμια και την Επιστήμη και ο φιλελεύθερος δημοκράτης Vince Cable Υφυπουργός Επιχειρήσεων, Καινοτομίας και Δεξιοτήτων, κινείται γενικώς στην πεπατημένη της σύνδεσης της έρευνας με την παραγωγή και τις επιχειρήσεις.

Κρύβει ωστόσο μιά - δυό ενδιαφέρουσες ιδέες, μία εκ των οποίων συνιστά εξαιρετικά ριζοσπαστική πρόταση.

Προτείνει κατ' αρχή την αξιοποίηση της δαπάνης γιά δημόσιες προμήθειες για την ενίσχυση μικρο-μεσαίων επιχειρήσεων που δίνουν έμφαση στην τεχνολογία και την καινοτομία.

Το σημαντικότερο όμως είναι ότι εισηγείται την δημοσίευση των αποτελεσμάτων της ρευνας που έχει λάβει δημόσια χρηματοδότηση σε περιοδικά ανοικτής πρόσβασης (open access).

"Μου έκανε εντύπωση', δήλωσε ο Willetts στον Guardian, 'το ότι αναζητώντας ένα επιστημονικό δημοσίευμα προσκρούεις συχνα σε περιορισμούς πρόσβασης έναντι αντιτίμου και υποχρεώνεσαι να πληρώσης ενώ πρόκειται για τα αποτελέσματα έρευνας που έχει γίνει με δημόσια χρηματοδότηση."

Κατά τον Willetts η βρετανική κυβέρνηση δεσμεύεται να θεσπίσει την ελεύθερη πρόσβαση στα αποτελέσματα της δημόσια χρηματοδοτούμενης έρευνας, διασφαλίζοντας ωστόσο ότι η διαδικασία αξιολόγησης του δημοσιεύματος από την επιστημονική κοινότητα (peer review)θα διατηρηθεί ως λειτουργία.

Η πρόταση στο Κοινοβούλιο:


H συνέντευξη Willets στον Guardian: Results of publicly funded research will be open access – science minister | Science | guardian.co.uk


Τετάρτη 23 Νοεμβρίου 2011

4ο Συνέδριο Διοικητικών Επιστημόνων

To 4ο Συνέδριο Διοικητικών Επιστημόνων με θέμα:

Μεταρρυθμίσεις στη Δημόσια Διοίκηση: Δυνατότητες, Προοπτικές, Αδυναμίες

πραγματοποιείται στην Θεσσαλονίκη στις 1-2 Δεκεμβρίου 2011

Οργανωτές :
• Τo Εργαστήριο Διοικητικών Επιστημών του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών,
• Ο Τομέας Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικής Επιστήμης του Τμήματος Νομικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης ,
• Το Τμήμα Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης και
• Το Ελληνικό Ινστιτούτο Διοικητικών Επιστημών

Το Συνέδριο θα διεξαχθεί στο Kέντρο Διάδοσης Ερευνητικών Αποτελεσμάτων του ΑΠΘ, 3ης Σεπτεμβρίου, Πανεπιστημιούπολη, Αμφιθέατρο ΙΙΙ

Το αναλυτικό πρόγραμμα του Συνεδρίου

Τρίτη 22 Νοεμβρίου 2011

From Government 2.0 to Society 2.0: OUR CHANGING WORLD

Tumin, Zachary and Archon Fung। From Government 2.0 to Society 2.0: Pathways to Engagement, Collaboration and Transformation। Cambridge, Mass: Report for Ash Center for Democratic Governance and Innovation, Harvard Kennedy School, October 2011


Around the world, public services have undergone significant changes over the past 25 years, often based on the introduction of management approaches from business and evolving along the waves of revolution in information and computing technologies, from main frame to PCs to web to networks.Today, the global recession — coupled with changes such as the retirement of the post-World War II generation, the emergence of millennials, new waves of interactive communications technology and low-cost collaboration platforms — is sparking a next wave of citizen engagement, reform of government and the transformation of service. There is great interest, globally, in the power of ideas like collaboration, transparency and participation. Where there is action, it taps the power of networks spanning the boundaries of government, citizens and the private sector to engage all.These collaborations reflect a profound realization that neither government, service providers, nor citizens can often accomplish their purposes without collaboration. In a networked world, the speed of change, the pace of risk and the breadth of opportunity means no one institution, organization or individual can go it alone. Especially now, with governments around the world facing financial crises, joining up and co-producing services with citizens, industry and non-governmental organizations seems essential.Even in flush times, such cross-boundary collaboration is difficult. Old-school legacy arrangements can stop innovation cold. Funding is stovepiped. Information is highly compartmentalized. Computer systems cannot easily operate together. Hierarchies are slow to change. Information assurance and privacy clash with calls for transparency and openness. Shared missions have no one uniquely accountable for outcomes. Even with all the obvious failures of recent years, from 9/11 to Katrina to the global financial crisis, agencies, organizations and units persist in "going it alone."Especially in difficult times, when the "pie" is shrinking, individuals, institutions and societies tend to hunker down to assure their "slice" stays the same. At the level of government, for example, some agencies retreat to statutory core mission. Many managers are more risk-averse than ever. Oversight intensifies, shared mission-vision takes a back seat and investment in innovation dries up. Collaboration is a last resort — to be trotted out only when you’re backed into a corner.Yet evidence suggests, also, that in such times governments around the world may be more prone to reducing barriers to change, and experimenting more. Switching costs have lowered. Digitally enabled collaborations and innovation have blossomed. The technologies of smartphones and tablet, cloud and open platforms make adoptions light, fast and agile. All these moves provide clear evidence that the potentials for gains from new network-enabled collaborations are high.Certainly corporate networks and citizen networks are not waiting — they proliferate. The emergence of a generation of digital natives now makes connectedness a fact of life, and with it, a host of emergent new arrangements and solutions. Government, nongovernment organizations, industry and citizens now can, in theory, tap the power of all to produce wellness, safety, prosperity as never before. There is awareness, eagerness and readiness.JetBlue is among many firms that now monitor Twitter and jump all over negative tweets to fix what's wrong as quickly as possible — even while passengers are still standing in line! Senior executives in industry and government have internal company blogs where they communicate new directions to employees and take comments — right over the heads of managers. The Vice Chairman of the U.S. Joint Chiefs of Staff (a Marine Corps 4-star General) is famous for his blog. Other corporate and government leaders maintain Twitter feeds where they communicate with all — Secretary Costin in Brazil. for example, has 6,000 of her teachers following her. Many cities and towns are now opening discussions directly with constituents around budget priorities and letting them vote on capital budgets — how should $X be spent?






Το «He Who Falls» (Celui qui tombe) του Yoann Bourgeois στο 32ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας: Ανάγνωση από τη σκοπιά της πολιτιστικής διαχείρισης και της δημόσιας πολιτιστικής πολιτικής- της Ευγενίας Π. Μπιτσάνη*

      * Η Ευγενία Π. Μπιτσάνη είναι Καθηγήτρια Πολιτισμικών Σπουδών & Διαπολιτισμικών Σχέσεων και Διευθύντρια του Προγράμματος Μεταπτυχι...